
فضایل حضرت خدیجه س از دیدگاه بزرگان و علمای اهل سنت 1 :: وَأَمَّا الَّذِینَ ابْیَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفِی رَحْمَةِ اللَّهِ... ۹۶/۰۳/۱۱ نظرات هیچ نظری هنوز ثبت نشده است ...
ادامه مطلب
در تشویق و دعوت به برپایی اجتماعات دینی و مجالس ذکر و احیای یاد و خاطره اهل بیت(ع) بویژه خاطره کربلا در هر مکان از جمله خانههای شخصی سفارشهای فراوانی وارد شده تا به دنبال آن در چنین مجالس و محافلی، معارف دینی و ویژگیهای ائمه(ع) و شهدا بیان شود. در اینجا به برخی از این روایات اشاره میشود: 1. پیامبر اکرم(ص): «بر تو باد به برپایی مجالس ادامه مطلب...
ادامه مطلب
دلیلی بر اینکه این ندا به گوش تمام جهانیان رسیده باشد، و همه مردم مکلّف به حضور در کربلا بودند، وجود ندارد، بلکه شواهدی بر خلاف آن وجود دارد که به عنوان نمونه به یک مورد اشاره میکنیم. هرثمة بن ابى مسلم میگوید: همراه على(ع) به جنگ صفین رفتیم. هنگام برگشت، ادامه مطلب...
ادامه مطلب
بنابر نقل برخی از تاریخنگاران حضرت مسلم بن عقیل در روز 15 ماه مبارک رمضان از مکه به قصد کوفه خارج شد و در روز 5 شوّال به کوفه رسید.[1] شیخ مفید(ره) نیز درباره زمان رسمی قیام حضرت مسلم مینویسد: «مسلم بن عقیل، در روز سهشنبه هشتم ذى حجه سال شصتم هجرت در شهر کوفه قیام کرد و در روز چهارشنبه نهم همان ماه که مصادف با روز عرفه بود به شهادت رسید و حضرت امام حسین(ع) در روز خروج مسلم که مصادف با روز ترویه بود از مکه به طرف عراق رهسپار شد».[2] بنابراین، مدت زمان حضور حضرت مسلم در کوفه دو ماه و چهار روز بوده است. [1]. مسعودی، ابو الحسن علی بن الحسین، مروج ا...
ادامه مطلب
پس از مرگ معاویه، ولید بن عتبه بن ابی سفیان فرماندار مدینه؛ امام حسین(ع) و عبدالله بن زبیر را به مقر حکومت فراخواند تا از آنها برای یزید، بیعت بگیرد.[1] امام با این تعبیر که در بیعت پنهانی خیری نیست و بیعت آشکار بهتر است، آن شب از دست آنان رها شد.[2] پس از رفتن امام حسین(ع) و ابن زبیر، مروان که خود سالها حاکم مدینه بود، گفتوگوی جالبی با ولید دارد: ادامه مطلب...
ادامه مطلب
در برخی از منابع روایی، درباره کمک و نصرت الاهی به وسیلۀ جنیان و فرشتگان به امام حسین (ع) احادیثی از ائمه معصومین (ع) بیان شده است که به این امر تصریح می کنند؛ مثلاً: شیخ مفید به سند خود از امام صادق (ع ) این نکته را نقل کرده است: زمانی که امام حسین (ع) از مدینه ادامه مطلب...
ادامه مطلب
عزاداری برای امام حسین (ع) از برترین عبادات است و انجام هر کاری که در عرف عزاداری محسوب می شود، جایز است مگر این که واقعاً ضرر قابل ملاحظه ای داشته باشد، یا موجب وهن شیعه و مکتب اهل بیت (ع) شود و سینه زنی مصداق هیچ یک از این امور نیست. بنابراین، چنین عملی منعی ندارد و سینه زنی در رثای آن امام همام (ع) مستحبّ است. [1] برای اطلاع بیشتر درباره احکام عزاداری ادامه مطلب...
ادامه مطلب
آنچه که در منابع و تاریخ زندگی حضرت زهرا به عنوان اسامی و القاب آن حضرت آمده، چیزی به اسم عطیه در آنها به چشم نمی خورد. برخی از اسامی و القاب آن حضر ت چنین است: فَاطِمَةُ، الْبَتُولُ، الْحَصَانُ، الْحُرَّةُ، السَّیِّدَةُ، الْعَذْرَاءُ، الزَّهْرَاءُ، الْحَوْرَاءُ، الْمُبَارَکَةُ، الطَّاهِرَةُ، الزَّکِیَّةُ، الرَّاضِیَةُ، الْمَرْضِیَّةُ، الْمُحَدَّثَةُ، مَرْیَمُ الْکُبْرَى، الصِّدِّیقَةُ الْکُبْرَى.[1] در زیارت آن حضرت چنین می خوانیم: ادامه مطلب...
ادامه مطلب
در زمانی که عده ای از نزدیکان پیامبر(ص) در اعتراض به تصمیمات سقیفه در خانه امیر المومنین علی (ع) جمع شده بودند و با ابوبکر بیعت نمی کردند، عمر از طرف ابوبکر مامور گرفتن بیعت از این جمع، مخصوصا علی (ع) شد متون تاریخی ثبت کرده اند که در طی انجام تصمیم ابوبکر و عمر حوادثی صورت گرفت که برای اطلاع از آنها می توانید به منابع معتبر مراجعه کنید.[1] ادامه مطلب...
ادامه مطلب
ازدواج دختران و زنان سیده با مردان شیعی غیر سید اشکالی ندارد. و لازم نیست زنان و دختران سیده حتماً با مردان سید ازدواج کنند. [1] و هیچ کدام از مراجع چنین ازدواجی را حرام نکرده اند. به عنوان نمونه حضرت آیة الله صافی گلپایگانی در این باره می فرماید: ادامه مطلب...
ادامه مطلب
عدول در نماز، به این معنا است که انسان در هنگام خواندن نماز، نیّتش را از نمازی به نماز دیگر برگرداند. این کار به لحاظ حکم شرعی اقسام مختلفی دارد که در ذیل به شرح هر یک میپردازیم: مواردی که عدول جایز است 1. عدول نیت از نماز ادا به نماز قضا؛ با دو شرط: الف. وقت نماز ادا تنگ نباشد، ب. عدول ممکن بوده ادامه مطلب...
ادامه مطلب
در زمان پیامبر گرامی اسلام احادیثی از ایشان نقل شده که فرمودند :فرزندی از فرزندان من ظهور می کند که اسم او اسم من و کنیه او کنیه من است. امام حسن عسکری (ع) اسم فرزند خود را (م ح م د) گذارد. اما وضع به گونه ای فراهم شد که به حسب ظاهر امام زمان را به این نام صدا نزنند ، زیرا این امر خطر جانی وی را در پی داشت. به خاطر حفظ جان امام از نام بردن وی نهی شده است. در روایات نیز ادامه مطلب...
ادامه مطلب